Kuyumcu Vergi Yükümlülükleri 2026: KDV, Stopaj ve Beyanname Rehberi

Şubat sonu, bir mali müşavir bürosunda iki kuyumcu yan yana oturuyor. İkisi de aynı caddede dükkân işletiyor, ikisinin de cirosu birbirine yakın. Müşavir birincisine dönüyor: "Senin geçen yılki kârın kâğıt üzerinde uçtu, çünkü stoğundaki altın bir yılda yüzde kırk değer kazandı, sen onu satmadığın halde değer artışı kâr gibi gözüktü." İkinci kuyumcuya dönüyor: "Sen altın esaslı sisteme geçtiğin için aynı şey sende olmadı, kasandaki gram artmadığı sürece o kur farkından vergi doğmadı." Birinci kuyumcu kaşlarını çatıyor: "Yani ben satmadığım altının vergisini mi ödeyeceğim?" İşte kuyumcu vergiciliğinin en can yakan noktası tam burada başlıyor.

Bu sahne hayali değil, sektörde her mart ayı yüzlerce büroda yaşanan bir gerçek. Kuyumculuk, vergi açısından sıradan bir perakende işi gibi davranmaz. Sattığınız malın bir kısmı (has altın) vergiden istisna, bir kısmı (işçilik) vergili. Stoğunuz döviz gibi oynak, bu yüzden enflasyon düzeltmesi sizi farklı kapsıyor. Nakit yasağı, KMTS, e-fatura derken vergi tarafı da kendi kuralları olan bir alan. Bu rehberde bir kuyumcu işletmesinin 2026'daki tüm vergi yükümlülüklerini, mali müşavir diliyle değil tezgâh diliyle, kalem kalem anlatacağım. Kısa cevabı şimdiden vereyim: kuyumcu KDV (özel matrah, sadece işçilik üzerinden yüzde 20), gelir ya da kurumlar vergisi, geçici vergi ve stopajla mükelleftir; ÖTV ise standart altın satışında yoktur.

Kuyumcu Vergi Yükümlülüğü Nedir? Hangi Vergileri Kapsar?

Kısaca: kuyumcu vergi yükümlülüğü, bir kuyumculuk işletmesinin faaliyeti boyunca devlete karşı doğan tüm vergi ve beyan sorumluluklarının toplamıdır. Bu, tek bir vergiden ibaret değil; birkaç ayrı verginin ve birkaç ayrı beyannamenin birlikte yürüdüğü bir sistem.

Bir kuyumcunun karşılaşacağı vergileri net bir listeye dökelim:

1. KDV (Katma Değer Vergisi). Satışların vergisi. Kuyumcuda özel matrah şekliyle çalışır, sadece işçilik kısmı vergilenir.
2. Gelir vergisi ya da kurumlar vergisi. İşletmenin kazancının vergisi. Şahıs işletmesiyseniz gelir vergisi, limited ya da anonim şirketseniz kurumlar vergisi ödersiniz.
3. Geçici vergi. Yıllık verginin peşin ödenen, dönemsel taksitleri.
4. Stopaj (gelir vergisi kesintisi). Kira ve personel ücreti gibi ödemelerden kaynağında kestiğiniz vergi.
5. Damga vergisi. Sözleşme, kira kontratı, bazı beyannameler üzerinden doğan küçük ama atlanmaması gereken vergi.

Bir de bunların hepsinin arkasında defter-belge düzeni var: hangi defteri tutacağınız, e-fatura ve e-arşiv zorunluluğu, e-defter, faturanın doğru kesilmesi. Vergi sadece "ne kadar ödeyeceğim" değil, "doğru kaydı tuttum mu, doğru belgeyi düzenledim mi" sorusudur. Denetimde ilk bakılan da budur.

Şimdi en çok karıştırılan ve en çok hata yapılan kalemden, KDV'den başlayalım.

Kuyumcuda KDV Nasıl İşler? Has Altın İstisnası ve Özel Matrah

Kuyumcuda KDV, sıradan bir dükkândakine hiç benzemez. Bir markette her ürünün etiketine KDV bindirilir. Kuyumcuda öyle değil, çünkü sattığınız malın büyük kısmı saf altındır ve saf altın bir tür para gibi muamele görür.

İşin temelinde iki ayrı kanun maddesi var ve ikisi birlikte çalışır.

Birincisi, KDV Kanunu 17/4-g maddesi. Bu madde külçe altın ve külçe gümüş teslimlerini KDV'den istisna tutar. Külçe demek, işlenmemiş saf altın demek. 24 ayar bir gram altın külçesi ya da sertifikalı külçe sattığınızda bu işlem KDV'siz gerçekleşir. Döviz alım satımı da aynı madde kapsamındadır.

İkincisi, KDV Kanunu 23/e maddesi, yani özel matrah şekli. Bir bilezik, kolye, alyans ya da küpe sattığınızda durum değişir; bunlar işlenmiş ziynet eşyasıdır, külçe değildir. Madde 23/e şunu der: altından mamul ya da altın ihtiva eden ziynet eşyaları ile sikke altınların tesliminde matrah, külçe altın bedeli düşüldükten sonra kalan miktardır. Yani mücevherin kendisi KDV'ye tabidir ama matrahı özeldir. Satış bedelinden ürünün içindeki külçe altın değerini düşersiniz, geriye kalan kısım (işçilik ile kâr marjınız) KDV matrahını oluşturur.

Pratik sonuç şu: has altın kısmı vergi dışı, işçilik kısmı vergili. 2026 itibarıyla KDV genel oranı yüzde 20'dir, işçilik bu genel orana tabidir.

Bir örnekle oturtalım. Müşteri 22 ayar 30 gram bir bilezik alıyor. O günkü has altın gram fiyatı diyelim 7.000 TL. 22 ayarın milyemi 916, yani bileziğin içinde yaklaşık 27,48 gram saf altın var. Has altın bedeli: 27,48 x 7.000 = 192.360 TL, bu kısım KDV'siz. İşçiliği gramına 350 TL'den koyduğunuzu varsayalım: 30 x 350 = 10.500 TL işçilik. KDV sadece bu 10.500 TL üzerinden hesaplanır: 10.500 x 0,20 = 2.100 TL. Toplam etiket 204.960 TL civarına oturur. Aynı satıra toplam tutarı yazıp üzerine KDV bindirmek, has altını da KDV'li göstermek demektir ve hatalıdır.

Faturada ve Beyannamede Görünümü

Bu ayrımın faturada da net görünmesi gerekir. Has altın bir satır (istisna, 17/4-g), işçilik ayrı bir satır (yüzde 20 KDV). Kıymetli taş varsa ve maliyeti belgeliyse, o taş bedeli de matrahtan düşülür; fiilen KDV yine yalnızca işçilik üzerinden çıkar. Taş bedeli belgelenemiyorsa uygulama değişir, bu noktada mali müşavirinize danışın.

KDV beyannamesinde de bu satışların kendine has bir yeri var. Kuyumcunun mücevher satışları beyannamede Özel Matrah kod 805 ile raporlanır. E-fatura düzenlerken fatura tipi olarak "Özel Matrah" seçilir ve neden olarak 805 kodlu "altından mamul veya altın ihtiva eden ziynet eşyaları ile sikke altınların teslim ve ithali" işaretlenir. Faturanın doğru kesilmesi, KDV'nin doğru çıkması demektir; ikisi birbirinden ayrılmaz. Bu konunun fatura tarafını altın satışında e-fatura ve e-arşiv rehberimizde kalem kalem ele aldık, has altın ile işçiliği ayrıştıran örnek fatura akışı orada var.

KDV Beyannamesi Ne Zaman Verilir?

KDV, bir aylık vergilendirme dönemine tabidir. Mart ayında yaptığınız satışların KDV'sini izleyen ayda beyan edersiniz, ödemesini de beyan ayı içinde yaparsınız. Yani KDV her ay düzenli olarak dönen bir yükümlülük. Beyan ve ödeme günleri zaman zaman küçük değişikliklere uğradığı için kesin tarihleri her yıl güncel vergi takviminden ya da mali müşavirinizden teyit etmenizi öneririm.

Önemli bir nokta: KDV beyannameniz ile POS ve banka kayıtlarınız tutarlı olmalı. Nakit yasağıyla birlikte neredeyse tüm tahsilat kart ve havale üzerinden döndüğü için, beyan ettiğiniz hasılat ile POS Z raporlarınız çatışırsa bu bir "izaha davet" sebebi olur. Nakit yasağının detaylarını kuyumcu nakit yasağı rehberimizde ayrıca anlattık.

Altın Satışında ÖTV Var mı? Net Cevap

Bu soruyu ayrı bir başlık altında, kalın harflerle yanıtlamak istiyorum çünkü sahada en çok kafa karışıklığı yaratan konu bu.

Standart altın ve mücevher perakende ticaretinde ÖTV uygulanmaz. Kuyumcu vitrininde sattığınız bilezik, yüzük, kolye, alyans, gram altın, çeyrek altın ya da Cumhuriyet altını Özel Tüketim Vergisi'ne tabi değildir. Müşteriye "altının ÖTV'si" diye bir kalem yansıtmazsınız, fiyat kurarken ÖTV hesaba katılmaz, beyannamede ÖTV satırı doldurmazsınız.

Peki bu kafa karışıklığı nereden çıkıyor? İki sebepten. Birincisi, ÖTV Kanunu'nun listeleri zaman zaman kuyumculuk eşyasına ilişkin tartışmalara konu olmuştur. İkincisi, 2026'da gündeme gelen bir kanun teklifinde elmas, pırlanta, inci gibi kıymetli taşlara ÖTV getirilmesi önerilmiş, ancak bu madde Meclis görüşmeleri sırasında teklif metninden çıkarılmıştır. Sonuç olarak 2026 itibarıyla standart altın takı ve yatırım altını perakende satışında tahsil edilen bir ÖTV bulunmuyor. Güncel kuyumcu vergi rehberlerinin neredeyse tamamı aynı sonuçta birleşiyor: kuyumcunun günlük işinde ÖTV yoktur, altın satışının vergisi KDV'dir. Yine de kıymetli taş vergilemesi siyasetin gündeminde tekrar tekrar belirebilen bir başlık olduğu için, bu konuyu güncel tutmak ve mali müşavirinizle takip etmek yerinde olur.

Yani bir kuyumcu olarak ÖTV'yi zihninizden çıkarabilirsiniz. Sizin vergi gündeminiz KDV, gelir/kurumlar vergisi, geçici vergi ve stopajdan ibarettir. ÖTV akaryakıt, tütün, alkol, motorlu taşıt, lüks elektronik gibi bambaşka ürün gruplarının vergisidir; kuyumcu masasına oturmaz.

Yine de işiniz standart takı satışının dışına çıkıyorsa (örneğin çok özel bir ürün grubu ithal ediyorsanız) tek tek tarife pozisyonu bazında mali müşavirinize ya da gümrük müşavirinize sormakta fayda var. Ama bir kuyumcunun klasik faaliyeti, yani altın takı ve yatırımlık altın alıp satmak, ÖTV'siz bir alandır.

Gelir Vergisi mi, Kurumlar Vergisi mi? İşletme Yapınıza Bağlı

KDV satışların vergisiydi. Şimdi sıra kazancın vergisinde. Yani yıl boyunca bütün giderlerinizi düştükten sonra cebinizde kalan kâr, hangi vergiye tabi?

Bu, işletmenizin hukuki yapısına bağlı.

Şahıs işletmesiyseniz gelir vergisi ödersiniz. Kendi adınıza ya da basit bir esnaf işletmesi olarak çalışıyorsanız, ticari kazancınız gelir vergisi tarifesine göre vergilenir. Gelir vergisi artan oranlıdır; kazanç dilimleri yükseldikçe oran da yükselir. 2026 tarifesinde oranlar yüzde 15'ten başlayıp yüzde 20, yüzde 27, yüzde 35 ve en üstte yüzde 40 olarak gider. Dilim sınırları her yıl yeniden değerleme oranıyla güncellenir, bu yüzden güncel rakamları mali müşavirinizden almakta fayda var.

Limited ya da anonim şirketseniz kurumlar vergisi ödersiniz. Şirket formundaki kuyumcular, şirketin kazancı üzerinden kurumlar vergisi öder. 2026 itibarıyla kurumlar vergisi genel oranı yüzde 25'tir. Şirketten kâr payı (temettü) çekildiğinde ayrıca bir vergileme daha doğar; bu yüzden şirket yapısı seçimi sadece vergi oranına değil, kârı nasıl kullanacağınıza da bağlı bir karardır.

Hangi yapının size daha uygun olduğu cironuza, çalışan sayınıza, ortaklık durumunuza ve büyüme planınıza göre değişir. Küçük bir mahalle kuyumcusu çoğu zaman şahıs işletmesi olarak daha pratik çalışırken, çok şubeli ya da yüksek cirolu bir işletme için şirketleşme mantıklı olabilir. Bu kararı tek başına vergi oranına bakarak vermeyin; mali müşavirinizle masaya oturun.

Burada kuyumcuya özgü o can yakan konuya geri dönmek gerekiyor: stoğunuzdaki altının değer artışı. Altın fiyatı bir yılda ciddi yükseldiğinde, siz hiçbir şey satmasanız bile kâğıt üzerinde kârınız şişer. Buna sektörde "fiktif kâr" ya da kâğıt üstü kâr denir. Bu sorunun çözümü enflasyon düzeltmesi ve altın esaslı muhasebe sistemiyle ilgili; birazdan ayrı bir başlıkta ele alacağım.

Geçici Vergi: Yıllık Verginin Peşin Taksitleri

Gelir ya da kurumlar vergisini yıl sonunda tek seferde ödemezsiniz. Devlet, yıl bittikten sonra parayı beklemek yerine yıl içinde dönemsel taksitler halinde tahsil eder. Bu taksitlere geçici vergi denir.

Mantığı şöyle: yıl içinde belirli dönemlerin kazancını hesaplar, o kazanç üzerinden geçici vergi beyannamesi verir ve ödersiniz. Hesap kümülatif yürür, yani her dönem yılbaşından o güne kadarki kazanca bakılır ve daha önce ödediğiniz geçici vergi düşülür; sadece aradaki fark ödenir. Yıl sonunda yıllık beyannamenizi verdiğinizde, yıl içinde ödediğiniz geçici vergilerin toplamı hesaplanan yıllık vergiden düşülür. Fazla ödediyseniz iade ya da mahsup alırsınız, eksikse tamamlarsınız.

Geçici vergi oranı, kazanç vergisiyle aynı mantıkta işler:

Geçici vergi dönemlerinin sayısı ve beyan tarihleri konusunda mevzuat zaman içinde değişiklik gördü. Bir dönem dört çeyrek uygulanırken sonradan yapı sadeleştirildi. Güncel dönem yapısını ve kesin beyan tarihlerini her yıl mali müşavirinizden teyit etmenizi öneririm, çünkü bu takvim küçük kaymalar gösterebiliyor. Önemli olan şu prensibi bilmeniz: geçici vergi, yıllık verginizin peşin ödenmiş halidir, ayrı bir vergi değildir; yıl sonunda hesap mahsuplaşır.

Kuyumcu için geçici vergi döneminde dikkat edilecek nokta yine fiktif kâr. Altın fiyatı bir geçici vergi döneminde sert yükseldiyse, stok değer artışı o dönemin kazancını yapay büyütebilir. Bu yüzden dönem sonu stok değerlemesini doğru yapmak, geçici vergiyi olduğundan fazla ödememek için kritik. Kâr-zarar takibini günlük tutmanın neden önemli olduğunu kuyumcu raporlama rehberimizde ayrıca anlattık.

Kuyumcu Hangi Stopajları Keser?

Stopaj, kelime anlamıyla "kaynakta kesinti" demek. Bazı ödemeleri yaparken, o ödemenin vergisini siz keser ve ödemeyi alan kişi yerine devlete yatırırsınız. Kuyumcu olarak iki tipik stopajla karşılaşırsınız.

1. Kira stopajı. Dükkânınız kiraysa ve mülk sahibi gerçek kişiyse, ödediğiniz kiranın vergisini siz keser ve vergi dairesine yatırırsınız. İşyeri kiralarında stopaj oranı yıllardır brüt kira üzerinden yüzde 20'dir. Şöyle çalışır: diyelim brüt kira 30.000 TL. Bunun yüzde 20'si, yani 6.000 TL stopajı siz kesip vergi dairesine yatırırsınız, mülk sahibinin eline 24.000 TL net geçer. Mülk sahibi bir şirketse ya da mülkü kiraya veren tarafın kendisi vergi mükellefi olarak fatura kesiyorsa kira stopajı çalışmaz, durum değişir; bu ayrımı mali müşavirinize sorun.

2. Ücret stopajı. Personel çalıştırıyorsanız, çalışanın ücretinden gelir vergisini siz keser, devlete yatırırsınız. Ücret stopajı sabit bir oran değildir; çalışanın kümülatif kazancına göre gelir vergisi tarifesindeki dilimlere (yüzde 15'ten başlayan tarife) göre hesaplanır. Yıl içinde çalışanın kazancı arttıkça üst dilime geçer ve kesinti oranı yükselir. Asgari ücretin gelir vergisinden istisna olması gibi uygulamalar da bu hesabın içine girer, bu yüzden bordro hesabı tek başına yapılacak iş değildir.

Bu kesintilerin ikisi de muhtasar ve prim hizmet beyannamesi ile beyan edilir. Bu beyanname, kestiğiniz gelir vergisi stopajları ile çalışanların SGK bilgilerini tek belgede birleştirir ve aylık olarak verilir. Yani personel çalıştıran ya da kirada oturan bir kuyumcu, KDV beyannamesinin yanında bir de muhtasar beyanname takvimine bağlıdır.

Personel yönetiminin bordro ve maliyet tarafı kuyumcuda hafife alınan bir konu; ekip kurarken sadece maaşı değil, SGK ve vergi yükünü de hesaba katmak gerekir.

Defter Düzeni: Hangi Defteri Tutacaksınız?

Vergi sadece ödeme değil, kayıt işidir. Hangi defteri tutacağınız işletmenizin büyüklüğüne bağlı.

Vergi Usul Kanunu tüccarları iki sınıfa ayırır. Cironuz belirli hadlerin üzerindeyse birinci sınıf tüccar sayılır ve bilanço esasına göre defter tutarsınız. Hadlerin altındaysanız ikinci sınıf tüccar olarak işletme hesabı esasına göre defter tutarsınız. Bu hadler her yıl yeniden değerleme oranıyla güncellenir; 2026 için geçerli rakamları mali müşavirinizden öğrenin.

Bilanço esasına tabi olan, yani birinci sınıf tüccar olan kuyumcular için e-defter zorunluluğu da devreye girer. Bilanço esasına göre defter tutan mükellefler elektronik defter uygulamasına dahildir. Yani belirli bir ölçeğin üzerindeki kuyumcu hem e-fatura, hem e-arşiv, hem e-defter ekosistemindedir.

Defter düzeninin yanında belge düzeni de var ve kuyumcuda bunun bir özelliği var. Genel fatura düzenleme sınırı 2026 için 12.000 TL iken, kuyumculuk, sarraflık ve mücevheratçılık faaliyetinde bu sınır genel sınırın üç katına, yani 36.000 TL'ye çıkarılmıştır. Bu, kuyumcunun belirli bir tutara kadar fatura yerine perakende satış vesikası kullanabileceği üst sınırdır. Ne var ki pratikte bu sınırın çok bir önemi kalmadı: bu yazının güncellendiği dönemdeki altın fiyatlarıyla 5 gramlık bir alyans bile 36.000 TL'yi rahatlıkla aşıyor, ayrıca son tüketiciye kesilen faturalarda parasal sınır kaldırıldığı için fiilen her perakende altın satışı e-arşiv fatura gerektiriyor. Faturanın kuyumcuda neden bu kadar kritik olduğunu, e-fatura ve e-arşiv ayrımını e-fatura rehberimizde detaylı ele aldık.

Defter ve belge düzenini doğru kurmak, vergi optimizasyonundan önce gelir. Eksik ya da hatalı kayıt, denetimde en hızlı ceza yiyen alandır. Stok hareketlerini dijital takip etmenin denetime hazırlık açısından değerini kuyumcu stok yönetimi rehberimizde ayrıca anlattık.

Enflasyon Düzeltmesi ve Fiktif Kâr: Kuyumcunun Özel Durumu

Şimdi en başta bahsettiğim, iki kuyumcuyu mali müşavir masasında karşı karşıya getiren konuya geldik. Bu, kuyumcu vergiciliğinin en kendine has ve en yanlış anlaşılan başlığı.

Sorun şu: altın oynak bir varlık. Bir yıl içinde gram altın ciddi değer kazanabilir. Diyelim yıl başında kasanızda 1.000 gram altın vardı, yıl sonunda hâlâ aynı 1.000 gram duruyor, hiçbir şey satmadınız. Ama altının TL fiyatı yükseldiği için, o stoğun kâğıt üzerindeki değeri çok arttı. Klasik muhasebe mantığında bu değer artışı kâr gibi görünür ve vergisi çıkar. Oysa siz ne bir gram fazla altın kazandınız, ne de elinize para geçti. İşte buna fiktif kâr (kâğıt üstü kâr) denir, ve vergilendirilmesi kuyumcunun en büyük şikâyetidir.

Bu sorunun panzehiri enflasyon düzeltmesidir. Enflasyon düzeltmesi, bilanço kalemlerini enflasyona göre yeniden değerleyerek, gerçek olmayan kazançların vergilendirilmesini engellemeyi amaçlayan bir mekanizmadır.

Burada 2026'ya özel, çok önemli bir ayrım var ve bunu net bilmeniz gerekiyor:

Genel işletmeler için enflasyon düzeltmesi 2025, 2026 ve 2027 hesap dönemlerinde askıya alındı. Yapılan kanun değişikliğiyle bu üç yıl boyunca, geçici vergi dönemleri dahil, sıradan işletmeler enflasyon düzeltmesi yapmıyor.

Ancak kuyumcular bu ertelemenin dışında bırakıldı. Münhasıran altın ve gümüş alım-satımı ya da imalatı yapan işletmeler erteleme kapsamına alınmadı; bilanço esasına tabi kuyumcular enflasyon düzeltmesini uygulamaya devam ediyor. Mantık şu: kuyumcunun stoğu zaten altın bazlı, fiyat dalgalanmasına en açık sektör burası, dolayısıyla düzeltme bu sektör için anlamını koruyor.

Bunun yanında altın ve gümüş esaslı muhasebe sistemi diye bir seçenek de gündemde. Bu sistemde kuyumcu kayıtlarını TL bazlı değil, altın gramı bazlı tutabiliyor. Mantığı çok net: kasanızdaki has altının gramajı artmadığı sürece, sadece kur ya da fiyat hareketinden vergi doğmuyor. Yani 1.000 gramla başlayıp 1.000 gramla bitirdiyseniz, altın fiyatı ne yaparsa yapsın o stoktan fiktif kâr çıkmıyor. Bu bir zorunluluk değil, seçimlik bir hak.

Bu konu teknik ve mevzuatı yıldan yıla hareket eden bir alan. Şahıs işletmesi misiniz, bilanço esasında mısınız, hangi sistem sizin için avantajlı, bunlar tek tek değerlendirilmesi gereken sorular. Tavsiyem net: enflasyon düzeltmesi ve altın esaslı muhasebe konusunu mali müşavirinizle ayrı bir oturumda, kendi rakamlarınız üzerinden konuşun. "Komşu kuyumcu şöyle yapıyor" mantığıyla karar verilecek bir konu değil.

2026'da Kuyumcuyu Bekleyen Beyanname Takvimi

Bütün bu vergilerin bir de takvim tarafı var. Kuyumcu yıl boyunca hangi beyannameleri verir, kabaca toparlayalım. Kesin günler için her zaman GİB'in yayımladığı güncel vergi takvimine ve mali müşavirinize bakın; aşağıdaki tablo yapıyı göstermek içindir, gün gün takvim değildir.

Buna bir de damga vergisi gibi işlem bazlı küçük yükümlülükler eklenir. Tablodan görüleceği gibi kuyumcu, en az iki beyannameyle (KDV ve muhtasar) her ay düzenli olarak vergi dairesi takvimine bağlı. Personeli ya da kirası olmayan çok küçük bir işletmede muhtasar gündemden düşebilir, ama KDV her durumda aylık döner.

Bu takvimi kaçırmanın bedeli var. Beyannameyi geç vermek usulsüzlük cezası, vergiyi eksik beyan etmek vergi ziyaı cezası doğurur. Vergi ziyaı cezası, kural olarak ziyaa uğratılan verginin bir katı, yani yüzde 100'üdür; durumlara göre değişebilir. Yani 10.000 TL'lik bir vergiyi eksik beyan ettiğinizde, hem o 10.000 TL'yi hem üzerine ceza ve gecikme faizini ödersiniz. Vergi planlaması, en başta "zamanında ve doğru beyan" demektir; gerisi ondan sonra gelir.

KuyumBase ile Vergi Süreçleri

KuyumBase, satış ekranında has altın ile işçiliği otomatik ayrıştırır; her satışta has altın satırı KDV'siz, işçilik satırı yüzde 20 KDV'li olarak e-fatura ya da e-arşiv tarafına geçer ve mücevher satışları Özel Matrah kod 805 ile doğru raporlanacak biçimde işaretlenir. POS, banka ve fatura kayıtları tek ekranda eşleştiği için, KDV beyannamesi ile hasılatınızın tutarlı olması kolaylaşır. Stok hareketleri ve kâr-zarar raporu gram bazlı izlendiğinden, dönem sonu değerleme ve geçici vergi hesabı için mali müşavirinize sağlam bir veri seti sunarsınız. KuyumBase vergi beyanı yapmaz, mali müşavirinizin yerini almaz; sizin işiniz tezgâhta satışa konsantre olmak, doğru kaydı tutmak ise yazılımın işidir.

Kapanış

Kuyumcu vergiciliği, sıradan bir perakende dükkânın vergiciliğine benzemez ve bunu kabul etmek ilk adımdır. Sattığınız malın bir kısmı vergiden istisna, bir kısmı vergili. Stoğunuz döviz gibi oynak, bu yüzden enflasyon düzeltmesi sizi başka türlü kapsıyor. KDV her ay, stopaj her ay, geçici vergi dönemsel, yıllık vergi yıl sonunda. Hepsi bir takvim, hepsi bir disiplin işi.

İki yanlış kuyumcuyu zora sokuyor. Birincisi, "altının vergisi yoktur" rehavetiyle faturayı baştan savma kesmek; oysa has altın istisnası ancak doğru ayrıştırılmış faturayla işler. İkincisi, fiktif kârı görmezden gelip stok değerlemesini ihmal etmek; bu, satmadığınız altının vergisini ödemek demektir. Bu rehberdeki çerçeveyi tezgâh pratiğinize oturttuğunuzda, vergi bir korku kaynağı olmaktan çıkıp yönetilebilir bir kaleme dönüşür.

Son olarak, en samimi tavsiyem: bu yazı bir rehberdir, mali müşavir görüşünün yerini tutmaz. Vergi oranları, dilim sınırları, beyan tarihleri ve enflasyon düzeltmesi kuralları yıldan yıla, bazen yıl içinde değişebiliyor. Kendi rakamlarınız üzerinden, kendi işletme yapınıza göre kararları mutlaka mali müşavirinizle birlikte verin. Doğru kurulmuş bir vergi düzeni, denetim geldiğinde sizi koruyan en sağlam zırhtır.